عضویت
BaleParvaz.com به شما کمک میکند با دوستان زندگی خود همیشه در ارتباط باشید.

♥رهـــــــــــایــی♥

از

http://www.patugh.ir/up/2013/07/ghm.jpg


 


یک زمان، جایی، گفته بودم که آدمی هستم که غم آدمهای دیگر (دوست، آشنا و حتی غریب تر) را زیاد میخورم.



راست گفته بودم. همیشه ناراحت میشدم از ناراحتی های آدم ها و اگر کاری از دستم ساخته بود،


 


دریغ نمیکردم. اقلانش دعا بود یا شنیدن دردِ دل یا همراهی.



یادم هست یک بار، وسط نگرانی و ناراحتی ام برای آشنایی و فکرِ اینکه چه کاری میتوانم برایش بکنم،


 


دیوان حافظ را باز کردم که چه کنم؟ جوابش جالب بود، گفته بود:




  ....غم اغیار مخور، تا نکنی ناشادم!



خنده ام گرفته بود اما خیالم را راحت کرد، یعنی ناراحتی و دغدغه ام را تسکین داد.



حالا مدتی هست که تمرین میکنم کمتر غصه ی ملت را بخورم،


 


حتی اگر دردشان را جلوی چشمم دیدم و گفتند،


 


اما اگر درخواست کمکی تویش نبود، الکی دست و پا نزنم که آخ چه کنم و چرا اینطور....


 


هرچند برای مثل منی سخت است و کمتر میتوانم اما گویا اینطور به صلاح نزدیکترست.


 


واقعا سخت است کسی باشی که نمیتوانی


 

کد امنیتی
بارگزاری دوباره تصویر
لطفا کد امنیتی را وارد کنید
Copyright © 1391 - 1396 BALEPARVAZ.COM Enterprises Ltd
طراح و پشتیبان : محمد حیدری